امام علی(ع) می فرمایند: اگر در کسی خصلتی پسندید باشد انتظار خصلتهای پسندیدهی دیگری را در او داشته باشید.       (نهج البلاغه      حکمت 445)

امام صادق (ع) می فرمایند: به خداوند چنان امیدوار باش که تو را بر انجام گناهان بی پروا نکند و از خدا چنان بترس که تو را از رحمت او نومید نسازد.   (البحار    39/384/70)

امام علی(ع) می فرمایند:از ستم پروردگارتان نترسید بلکه از ستم خود بر خویش بترسید.  (غررالحکم 10234)

دوباره مرغ روحم هوای کربلا کرد

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: ملعون است ، ملعون است ، کسی که با میل خود بر سر سفره ای که در آن شراب نوشیده می شود بنشیند.         (البحار    53/141/79)

امام باقر(ع) می فرمایند:خداوند شراب را به علت تاثیر بد و تباهی زایی آن حرام فرمود.  (البحار 33/136/79)

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: شراب خوار اگر سخنی گفت باور نکنید ، اگر خواسگاری کرد به او زن ندهید ، اگر بیمار شد به عیادتش نروید ، اگر مرد به جنازه اش حاضر نشوید و به او امانت مسپارید. (البحار   7/127/79)

یا ایها العزیز

اصلا دلی برام نمونده

 امام علی(ع) می فرمایند:اخلاق نیکو روزیها را زیاد می کند و میان دوستان انس و الفت پدید می آورد.    (غررالحکم 4856)

 پیامبر اکرم(ص) در هنگام دفن سعد بن معاذ فرمود : فشاری بر او وارد آمد . علت را جویا شدند ، فرمود: چون با خانواده اش کمی کج خلق بود. (امالی الصدوق   2/315)

چه شود یار یار من باشد

چه شود که شوم کبوتر حرمت

تقويم حسيني ( روز شمار فاجعه كربلا )

 پانزدهم رجب ه.ق: - مرگ معاويه و شروع خلافت يزيد بن معاويه ـ نامه يزيد به والي مدينه جهت اخذ بيعت با امام حسين (عليه السلام).

اواخر رجب ه.ق: - رسيدن نامه يزيد به والي مدينه و عدم بيعت امام حسين(عليه السلام) با يزيد.

بيست و هشت رجب ه.ق: حركت امام حسين(عليه السلام) از مدينه به سوي مكه (روز يكشنبه)

سوم شعبان ه.ق: ورود امام حسين(عليه السلام) به مكه و سكونت آن حضرت و خاندانش در خانه عباس بن عبدالمطلب. (حضور امام در مكه مدت چهار ماه و چند روز بوده است).

دهم رمضان ه.ق: وصول نامه مردم كوفه به امام حسين(عليه السلام) توسط عبدالله بن سبعاله مداني و عبدالله بن والتميمي.

دوازدهم رمضان ه.ق: وصول يكصد و پنجاه نامه از كوفه به امام حسين(عليه السلام) توسط قيس بن مسهر و عبدالرحمن بن عبدالله و عمارة بن عبيد.

چهاردهم رمضان ه.ق: وصول نامه سران و مردم كوفه به امام حسين(عليه السلام) توسط هاني بن هاني السبيعي و سعيد بن عبدالله النخعي.

پانزدهم رمضان ه.ق: - حركت جناب مسلم بن عقيل به سوي كوفه. ـ ارسال نامه توسط امام به رؤساي بصره.

پنجم شوال ه.ق: ورود جناب مسلم بن عقيل به كوفه و بيعت هيجده هزار از مردم كوفه با مسلم.

هشتم ذيحجه ه.ق: - ورود عمر بن سعد با لشكري انبوه به مكه براي دستگيري امام حسين(عليه السلام) (چهارشنبه) ـ حركت امام از مكه به سوي كوفه. ـ ورود ابن زياد به كوفه و محاصره قصر ابن زياد توسط مسلم و يارانش.

نهم ذيحجه ه.ق: - توطئة ابن زياد و پراكنده شدن ياران مسلم. ـ جنگ مسلم با سپاه ابن زياد. ـ هواخواهي عباس بذائي (قرهداغي) از مسلم و شهادت او به دست سربازان ابن زياد. ـ شهادت مسلم بن عقيل و هاني بن عروه در كوفه به دستور ابن زياد. ـ فرود آمدن كاروان امام در «ابطح» و پيوستن ابن ثبيط بصري و فرزندانش به امام. ـ فرود آمدن كاروان امام حسين(عليه السلام) در مكاني به نام«تنعيم» در دو فرسنگي مكه. ـ فرود آمدن امام در «صِفاح» و ديدار فرزدق شاعر با امام. ـ فرود آمدن كاروان امام در «وادي العقيق» و پيوستن عون و محمد فرزندان حضرت زينب(عليهاالسلام) به كاروان امام. ـ فرود آمدن امام در «وادي الصّفرا». ـ فرود كاروان امام در «ذاتعِرق» و پيوستن گروهي از مسلمانان به امام. ـ فرود كاروان امام در «حاجِر» در ناحيه «بطن الرمه» و نوشتن نامه اي به مسلم بن عقيل و شيعيان كوفه و ارسال آن توسط قيس بن مسهر صيداوي.

پانزده ذيحجه ه.ق: - فرود كاروان امام در «فَيْدْ». ـ فرود كاروان امام در «اجفُر».

بيست و دوم ذيحجه ه.ق: - شهادت ميثم تمار (صحابه امام علي عليه السلام) در كوفه توسط ابن زياد. ـ ارسال نامه امام به كوفه توسط عبدالله بن يقطر (برادر رضاعي امام).

بيست و ششم ذيحجه ه.ق: - ورود كاروان امام به«زروُد»، نزديكي «خزيميه». ـ پيوستن«زهير بن قين» به امام. ـ ورود كاروان امام به منطقه« زباله» در نزديكي كوفه. ـ رسيدن خبر شهادت مسلم بن عقيل و هاني بن عروه به امام. ـ ورود كاروان امام به«ثعلبيه» و توقف شبانه در آنجا. ـ ورود كاروان امام به«القاع». ـ عبور كاروان امام از «درة العقبه» در نزديكي بيابان هاي كوفه. ـ ورود به«شراف» و توقف شبانه در آنجا.

بيست و هفتم ذيحجه ه.ق: - روبه رو شدن كاروان امام حسين(عليه السلام) با سپاه حر بن يزيد رياحي. ـ قرار گرفتن كاروان امام در دامنه كوه «ذو حُسَمْ». ـ جلوگيري حرّ از حركت كاروان امام به سوي كوفه. ـ حركت كاروان امام به منطقه «البيضه».

بيست و هشتم ذيحجه ه.ق: - عبور كاروان امام از «عُذيبِ الهجانات». ـ رسيدن خبر شهادت عبدالله بن يقطر در كوفه به دست ابن زياد. ـ عبور كاروان امام از قادسيه. ـ فرود كاروان امام در «قصر بني مُقاتل» و توقف شبانه در آنجا.

دوم محرم ه.ق: - فرود كاروان امام به كربلا (روز پنجشنبه). ـ حركت عمر بن سعد با لشكري انبوه به كربلا.

سوم محرم ه.ق: - ورود سپاه عمر بن سعد به كربلا.

ششم محرم ه.ق: - تجمع بيست هزار سپاهي در سپاه عمر سعد. ـ رسيدن نامه ابن زياد به عمر بن سعد مبني بر بستن راه رودخانه فرات به روي كاروان امام. ـ آمادگي گروهي از قبيله بني اسد براي پيوستن به امام و حمله چهارصد نفر از سپاه عمر سعد به آنقبيله و كشتار آنان.

هشتم محرم ه.ق: حركت حضرت عباس با بيست و هشت نفر (يا سي سوار و بيست پياده با بيست مشك آب)به طرف رود فرات و آوردن آب بعد از درگيري با مأموران عمر بن سعد. ـ ملاقات شبانه امام با عمر سعد. ـ صدور فرمان جنگ توسط ابن زياد.

نهم محرم ه.ق: - حركت لشكر عمر بن سعد به سوي كاروان امام. ـ مهلت خواستن امام از عمر بن سعد براي يك شب. ـ آوردن امان نامه توسط شمر براي حضرت ابوالفضل و برادرانش و خودداري آنان از پذيرفتن اماننامه. ـ آماده سازي كاروان امام براي جنگ فردا.

دهم محرم ه.ق: - وقوع فاجعه جانسوز كربلا و شهادت امامحسين(عليه السلام) و هفتاد و دو تن از ياران وفادارش(جمعه يا شنبه).

غروب دهم محرم: - غارت خيمه هاي امام و آتش زدن آنها. ـ اسير گرفتن بازماندگان كاروان امام. ـ اسب تاختن بر جسد شهدا. ـ فرستادن سر شهدا به كوفه

يازدهم محرم ه.ق: حركت اسرا به سوي كوفه.

دوازدهم محرم ه.ق: - ورود كاروان اسرا به كوفه. ـ سخنراني حضرت زينب و ام كلثوم و فاطمه(عليهم السلام) در كوچه هاي كوفه. ـ دفن شهدا در كربلا توسط جمعي از مردم قبيله بني اسد. ـ سخنراني ابن زياد در مسجد كوفه و اعتراض عبدالله عفيف به ابن زياد و دستگيري و شهادت عبدالله، به دستور ابن زياد.

پانزدهم محرم ه.ق: حركت كاروان اسرا از كوفه به شام.

اول صفر 61 ه.ق: - ورود كاروان اسيران به شام(بعد از هيجده روز). ـ سخنراني حضرت زينب(عليهاالسلام) در كاخ يزيد. ـ سخنراني امام سجاد(عليه السلام) در مسجد جامع شام.

بيستم صفر 61 ه.ق: - ورود جابر بن عبدالله انصاري به كربلا براي زيارت. ـ ورود كاروان اسيران به كربلا براي زيارت مزار شهدا. ـ حركت از كربلا به مدينه. ـ ورود كاروان اسيران به مدينه. ـ سخنراني امام سجاد(عليه السلام) در دروازه مدينه. ـ ورود به مسجدالنبي و زيارت حرم مطهر پيامبر.

امام صادق (ع) در پاسخ به پرسش از حد و معنای حسن خلق فرمودند: حسن خلق این است که نرمخو و مهربان باشی ، گفتارت پاکیزه و مودبانه باشد و با برادرت با خوشرویی برخورد کنی. (معانی الاخبار 253/1)

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: معنای حسن خلق این است که اگر دنیا به انسان رو کرد راضی و خشنود باشد و اگر رو نکرد خشمگین و ناراحت نشود.     (کنز العمال   5229)

امام علی (ع) می فرمایند: حسن اخلاق دلیل بر شرافت خانوادگی است.      (غرر الحکم 4855)

به مناسبت شهادت امام صادق (ع) مکتب الحسین (ع)(حمید رضا علیمی و هادی یزدانی)برنامه داره

مکان: اصفهان - خ شریف واقفی- خ سید ابوالحسن اصفهانی- کوچه ۲۲ - مسجد صاحب الزمان(عج)

زمان:شام سه شنبه و چهارشنبه ۲۱و۲۲/۷/۸۸ ساعت ۲۱